Vanaf Exchange 2010 is het mogelijk om d.m.v. het New-MailboxImportRequest pst bestanden te importeren. Standaard kan dit cmdlet niet uitgevoerd worden. Het New-MailboxImportRequest cmdlet is namelijk geen standaard onderdeel van de standaard RBAC groepen.

RBAC
Om een nieuwe groep hiervoor aan te maken kun je gebruik maken van de Exchange Management Shell. Dit om te voorkomen dat er specifieke rechten ingesteld worden op gebruikers:

New-RoleGroup “Mailbox import and export Rights”

Met bovenstaande cmdlet maken we een nieuwe RBAC groep aan genaamd Mailbox import and export rights. De volgende stap is het toevoegen van het cmdlet aan de RBAC groep:

new-ManagementRoleAssignment -Role “Mailbox Import Export” -SecurityGroup “Mailbox import and export Rights”

Met bovenstaande cmdlet voegen we de rol Mailbox Import Export toe aan de eerder gemaakte RBAC groep.

Add-RoleGroupMember “Mailbox import and export Rights” -Member Administrator

Met het laatste cmdlet voegen we de gebruiker administrator toe aan de groep Mailbox import and export Rights. Wanneer dit cmdlet is uitgevoerd dient de Exchange Management Shell opnieuw opgestart te worden.

NewMailboxImportRequest
Voordat er een PST geimporteerd kan worden dient nog aan een andere belangrijke voorwaarde voldaan te worden. De groep Exchange Trusted subsystem dient rechten te hebben om de share met PST bestanden te benaderen. Wanneer dit niet gedaan wordt kan de melding Couldn’t connect to target mailbox voorkomen.

Wanneer ook deze laatste stap is geregeld kun je de import starten:

New-MailboxImportRequest -Mailbox Johan -FilePath \\File01\PST\johan.pst

In het bovenstaande voorbeeld importeren we de inhoud van de PST genaamd johan.pst wat in de share PST op de server file01 is geplaatst. De inhoud van deze PST wordt geimporteerd in de mailbox met de naam Johan.

Het proces kan gemonitord worden met de cmdlets:

• Get-MailboxImportRequest
• Get-MailboxImportRequestStatistics

Get-MailboxImportRequest
Dit commando geeft standaard een overzicht van de Mailbox Import Requests wat op dat moment uitgevoerd wordt.

Bijvoorbeeld:

Get-MailboxImportRequest -Identity “Johan\MailboxImport”

Hierbij bestaat de identity uit de naam van de mailbox gecombineerd met de naam van het import request. In bovenstaande voorbeeld vragen we de status op van het mailbox import request wat als jobname heeft MailboxImport. De data wordt in dit geval geimporteerd in de mailbox johan.

Get-MailboxImportRequestStatistics
Geeft een gedetaileerd overzicht van het Mailbox Import Request. Dit cmdlet kan i.c.m. het Get-MailboxImportRequest cmdlet uitgevoerd worden:

Get-MailboxImportRequest | Get-MailboxImportRequestStatistics

Geeft een overzicht van de huidige Mailbox Import Requests met additionele informatie.
Wanneer er zeer gedetaileerde informatie nodig is, bijvoorbeeld het aantal items, percentage etc. dan kan |FL nog toegevoegd worden aan het eerdere voorbeeld:

Get-MailboxImportRequest | Get-MailboxImportRequestStatistics | FL

Couldn’t connect to target mailbox
Zoals eerder besproken kan de foutmelding Couldn’t connect to target mailbox voorkomen. Om dit probleem te troubleshooten kun je achter het New-MailboxImportRequest de parameter -v van verbose worden toegevoegd. In onderstaande afbeelding is een voorbeeld hiervan te zien:

In dit geval stonden de rechten op de share goed en was er geen firewall die problemen veroorzaakte. Wanneer je op het internet gaat zoeken zijn er echter wel meer mensen te vinden die problemen hebben.

Oorzaak van dit probleem blijkt te zijn: de CAS Array. Om dit probleem tijdelijk op te lossen kun je ervoor kiezen om de RpcClientAccessServer waarde op een database tijdelijk aan te passen. Een misschien wat handigere manier is om een aparte DB hiervoor aan te maken waarin je de betreffende mailbox zet.

De RpcClientAccessServer waarde kan aangepast worden d.m.v. het volgende cmdlet:

set-MailboxDatabase MBDBTEMP -RpcClientAccessServer cas01.corp.local

In bovenstaande voorbeeld wijzigen we de RpcClientAccessServer tijdelijk naar één van de CAS servers zelf.

Vergeet niet nadat de betreffende actie is uitgevoerd de waarde weer te herstellen naar het origineel:

set-MailboxDatabase MBDBTEMP -RpcClientAccessServer casarray.corp.local

Remove-MailboxImportRequest
Net als een move request wordt een import request niet automatisch verwijderd. Een import request dient handmatig opgeschoond te worden. Dit kan gedaan worden d.m.v. het cmdlet Remove-MailboxImportRequest:

remove-MailboxImportRequest -identity johan\MailboxImport

Met bovenstaande cmdlet verwijderen we de eerder aangemaakte import request. Heb je meerdere import requests die je tegelijkertijd wil opschonen dan kun je het volgende cmdlet draaien:

get-MailboxImportRequest | where {$_.status -eq “completed”} | remove-MailboxImportRequest

Met bovenstaande voorbeeld zoeken we eerst alle mailbox import requests op met de status completed. Vervolgens verwijderen we deze requests.

In de eerste blog hebben we gekeken naar het Set-OrganizationConfig cmdlet en dan specifiek naar de parameters voor distributie groepen. In dit tweede blog gaan we kijken naar de parameters voor Mailtips en Exchange Recipient.

Mailtips

Met mailtips is het mogelijk gebruikers van te voren informatie te geven voordat men het bericht heeft verstuurd. Enkele voorbeelden hiervan zijn:

• de ontvanger niet aanwezig is en Out-Of-Office aan heeft staan;
• het bericht wordt naar een groot aantal personen  verstuurd;
• de mailbox van de ontvanger omdat zijn/haar mailbox vol zit;
• of een ontvanger extern is;
• of een distributielijst externe ontvangers bevat;

Om gebruik te kunnen maken van mailtips dient of Outlook 2010 of Outlook Web App (OWA) als client gebruikt te worden.

Om de mailtip functionaliteit te configureren op organisatie niveau zijn er 5 parameters beschikbaar:

• MailTipAllTipsEnabled
• MailTipsExternalRecipientsEnabled
• MailTipsMailboxSourcedTipsEnabled
• MailTipsGroupMetricsEnabled
• MailTipsLargeAudienceTreshold

De mailtip functionaliteit is standaard ingeschakeld. Wil je Mailtips toch uitgeschakeld hebben dan dient de waarde van de parameter MailTipsAllTipsEnabled op false gezet te worden:

Set-OrganizationConfig –MailTipsAllTipsEnabled $false

Mailtips worden standaard niet getoond wanneer een bericht naar externe ontvangers wordt gestuurd. Indien dit wel gewenst is zal de parameter MailTipsExternalRecipientsTipsEnabled op true te zetten:

Set-OrganizationConfig –MailTipsExternalRecipientsTipsEnabled $true

De laatste twee parameters MailTipsGroupMetricsEnabled en MailTipsLargeAudienceTreshold dienen in combinatie gebruikt te worden.

Op de server waar het adressenboek wordt gegenereerd wordt elke nacht een proces uitgevoerd wat controleert hoeveel leden een groep heeft. De resultaten hiervan worden opgeslagen in een map GroupMetrics. In deze map worden drie bestanden aangemaakt:

• GroupMetrics-dateTtime.bin, bevat de leden van alle distributie groepen in de organisatie;
• GroupMetricsservername.xml, bevat configuratie informatie over de mailbox server die verantwoordelijk is voor het genereren van de data;
• ChangedGroups.txt, bevat een lijst met groepen die gewijzigd zijn sinds de laatste update;

 De inhoud van deze map wordt vervolgens door de File Distribution Service van Exchange gedistribueerd naar de Client Access Servers. Daarnaast wordt de data elke 8 uur gedistribueerd naar de Mailbox servers die ingeschakeld zijn voor het genereren van Group Metric data.

Wanneer de MailTipsGroupMetricsEnabled parameter de waarde true, wat ook de standaard waarde is,   zullen de mailtips gebruik maken van deze data. Afhankelijk van de waarde die is ingesteld in de MailTipsLargeAudienceTreshold wordt een Mailtip weergeven. De standaard waarde van deze parameter is 25. Bevat een distributiegroep meer dan 25 leden dan zal er een Mailtip weergeven worden.

Set-OrganizationConfig –MailTipsLargeAudienceTreshold 50

Met bovenstaande parameter wordt ingesteld dat de Mailtip alleen wordt weergeven bij een distributiegroep met meer dan 50 leden.

Microsoft Exchange Recipient

De tweede parameter die in deze blog gesproken wordt is de MicrosoftExchangeRecipient parameters. Exchange 2010 bevat hiervoor vier parameters:

• MicrosoftExchangeRecipientEmailAddresses
• MicrosoftExchangeRecipientPrimarySmtpAddress
• MicrosoftExchangeRecipientEmailAddressPolicyEnabled
• MicrosoftExchangeRecipientReplyRecipient

Zoals de naam al doet vermoeden hebben alle parameters te maken met de recipients binnen Exchange.

Als gekeken wordt naar de waarde van de MicrosoftExchangeRecipientEmailAddresses dan is te zien dat de waarde hiervan gelijk is aan de e-mail adressen die worden uitgedeeld door de Default E-mail Address Policy. Alle adressen zijn gescheiden door een “;” wordt hier aan adres aan toegevoegd dan wordt de Default E-mail Address Policy geüpdate.

Echter is het niet te adviseren dit te doen. Als je goed kijkt naar de adressen zie je dat elk adres begint met MicrosoftExchange329e7.

Met de tweede parameter MicrosoftExchangeRecipientPrimarySmtpAddress kan ingesteld worden wat het primaire SMTP adres is. Deze waarde kan alleen gebruikt worden als de parameter MicrosoftExchangeRecipientEmailAddressPolicyEnabled de waarde false heeft dan wordt deze waarde genegeerd. Wordt de waarde gewijzigd naar een adres wat nog niet voorkomt in de policy dan zal deze automatisch toegevoegd worden.

Belangrijk om te vermelden is dat wanneer de Default E-mail Address Policy is uitgeschakeld is de MicrosoftExchangeRecipientPrimarySmtpAddress een waarde moet bevatten. Diverse services waaronder de Exchange UM service moeten namelijk een e-mail adres hebben. Wanneer de Default E-mail Address Policy is uitgeschakeld en de MicrosoftExchangeRecipientPrimarySmtpAddress geen waarde bevat zal deze service echter geen e-mail adres hebben. Het gevolg hier van is dat de service geen afzender adres heeft. Exchange zal vervolgens geen berichten meer accepteren van deze service.

Met de laatste parameter MicrosoftExchangeRecipientReplyRecipient kan geconfigureerd worden of de Microsoft Exchange recipiënt mail mag ontvangen. Dit account wordt gebruikt voor het versturen van DSN berichten naar interne gebruikers.  Wanneer je echter toe wil staan dat gebruikers terug kunnen mailen en deze mailbox gemonitord wordt dien je deze parameter te configureren:

Set-OrganizationConfig –MicrosoftExchangeRecipientReplyRecipient dsn@domain.com

Met bovenstaande zorgen we ervoor dat wanneer gebruikers een bericht terugsturen naar de Microsoft Exchange recipient mailbox dit wordt afgeleverd in de mailbox met als e-mail adres dsn@domain.com.

Dit was alweer het tweede deel van de serie verborgen mogelijkheden van Exchange 2010.  In de volgende blog gaan we kijken naar het cmdlet Set-ExchangeAssistanceConfig.

Wanneer je bekend bent met Exchange 2010 weet je waarschijnlijk wel dat er met de Exchange Management Console (EMS) meer opties zijn als met de Exchange Management Console (EMC). Enkele voorbeelden hiervan zijn:

• relay rechten configureren op een receive connector
• logging inschakelen voor IMAP en POP3

Even een simpel Powershellscript, onderstaande script maakt het mogelijk om een vergaderzaal aan te maken en direct extra rechten hier aan toe te voegen voor in dit geval de administrator:

Param(
[string] $room
)
New-Mailbox -database “MBX-srv\Mailbox Database” -Name $room -OrganizationalUnit “Conference Rooms” -DisplayName $room -UserPrincipalName $room@domain.local -Room
Add-adpermission $room -User domain\administrator -Extendedrights “Receive-As”

Uitvoeren als: new-room.ps1 “meetingroom1″

Het script gaat er vanuit dat de vergaderzalen geplaatst worden in een aangemaakte OU Conference Rooms.

Eerst wordt de naam uitgelezen die als naam wordt opgegeven tijdens het uitvoeren van het Powershell script. Hierna wordt de mailbox van het type room aangemaakt. Hierna worden er rechten toegevoegd middels het add-adpermission commando, in dit geval receive-as maar dit kan natuurlijk ook send-as zijn.

Onderstaand nog wat handige links naar de betreffende Technet artikelen over de commando’s

Technet add-adpermission open
Technet new-mailbox open